Gdzie rodzą się kłopoty: JDG w małżeństwie z wspólnością ustawową
JDG to nie spółka – firma i właściciel to ta sama osoba
Jednoosobowa działalność gospodarcza nie tworzy osobnego bytu majątkowego. Firma to po prostu Ty – ze wszystkimi skutkami. Konta, rachunki, zakupione środki trwałe i zobowiązania księgujesz w ewidencjach firmowych, ale prawnie nadal należą do majątku właściciela. Z punktu widzenia rachunkowo-podatkowego mówimy o majątku firmowym. Z punktu widzenia prawa rodzinnego – o majątku osobistym lub wspólnym małżonków. I to zderzenie dwóch porządków bywa źródłem nieporozumień.
Wspólność ustawowa – co faktycznie jest „wspólne”
Jeśli nie zawarto umowy majątkowej małżeńskiej, małżonków łączy wspólność ustawowa. Do majątku wspólnego trafia dorobek: wynagrodzenia, zyski z działalności, rzeczy nabyte w trakcie małżeństwa. Majątek osobisty (każdego z małżonków) to m.in. to, co posiadał przed ślubem, spadki i darowizny z zastrzeżeniem, rzeczy do osobistego użytku. Efekt? Masz samochód kupiony w trakcie małżeństwa – co do zasady jest wspólny, nawet jeśli faktura jest „na firmę”.
Dlaczego księgowość musi rozdzielać finanse mimo wspólności
Urząd skarbowy i ZUS nie rozliczają „małżeństwa”, tylko przedsiębiorcę. Dlatego potrzebujesz porządnych granic: co jest kosztem firmy, a co prywatnym wydatkiem rodziny; co jest przychodem z JDG, a co domowym przelewem. To nie tylko porządek – to tarcza na wypadek kontroli, sporu z kontrahentem czy małżonkiem. Technicznie rozdzielasz przepływy pieniężne, środki trwałe i dokumenty, mimo że prawnie część z nich może być wspólna.
